فساد اداری در بخش آموزش و پژوهش، دشمن شماره یک کشورهای در حال توسعه

آموزش و پرورش و دانشگاه  بیشترین اثرگذاری را در ارزش­ها و باورهای انسان­ها دارد.  فساد اداری در بخش آموزش و پژوهش، اعتبار و اعتماد عمومی وهمچنین کیفیت آموزش و پژوهش را تضعیف می­کند. به جوانان می­­آموزد تا موارد غیر اخلاقی را تحمل کنند. باورهای آنان راسست می نماید و قانون­گریزی و تخلف را در آنان نهادینه می­کند. وجود فساد اداری دردانشگاه­ها، بنیان­های جامعه آینده را تخریب نموده و جامعه را به انحطاط می­کشاند.

متن زیر برگرفته از گزارشی است که تحت عنوان فساد اداری در دانشگاه­ها-  اصلاحات در رومانی -  در نوامبر 2013 انتشار یافت و گزارش توسط آلینا- مانکیوپییدی محقق سرشناس، مدرس و متخصص در موضوع  مبارزه با فساد اداری و رئیس مرکز اروپایی تحقیقات مبارزه با فساد اداری و مجری طرح تحقیقاتی  5 ساله  ANTICORRP  تهیه شده است:      http://www.hertie-school.org/pippidi

 

گزارش اینگونه آغاز می­گردد:

وقتی تمام سیستم تحصیلی فاسد شده است، وقتی دانشگاه­ها مدرک تحصیلی می­فروشند، وقتی اساتید با سواد راهی کشورهای خارجی می­شوند، چه باید کرد؟  

این گزارش در ادامه به بررسی موضوع فساد اداری در دانشگاه­های رومانی پرداخته و به عنوان یک نمونه از مبارزه با مشکل فساد اداری،  برنامه اجرا شده در رومانی در سال 2007  را تشریح می نماید.

 

رومانی، کشوری که در آن فساد گسترده اداری سابقه ­ای با قدمت بیش از 20 ساله دارد. در این کشور فقدان سیستم بازرسی کارآمد، تقلب به صورت بی­ مهابا انجام می­شود (2007).  دانشجویان به راحتی پایان­ نامه ­ها را خریداری می­کنند، هر کسی قادراست مدرک دانشگاهی بگیرد. حتی وزرا  کراراً مرتکب تقلب علمی می­شوند، تقریباً تمامی نمایندگان مجلس استاد دانشگاه شده­ اند و در مقابل با نفوذ خود توانسته ­اند اعتبار برای آن دانشگاه کسب نمایند. به نظر هم دانشگاه و هم نمایندگان از این قضیه سود برده ­اند. این در حالی است که طبق رتبه ­بندی جهانی دانشگاه­ها توسط Times Higher Education هیچکدام از دانشگاه­های رومانیایی در رتبه ­بندی جهانی مقام ویژه ­ای ندارند. این در حالی است که کشور از نبود کارگر ماهر به شدت رنج می­برد.

در سال 2007 اکادمی علوم رومانی که یک اتاق فکر برای سیستم آموزشی آن کشور محسوب می شود در جهت اجرای برنامه دانشگاه­های پاک، تیمی را متشکل از دانشجویان، انجمن­های علمی، روزنامه ­نگاران و افراد دیگر برای ایجاد ائتلاف دانشگاه­های پاک بنا کرد. هدف این گروه، طراحی و اجرای یک سیستم امتیازبندی برای دانشگاه­ها بود که بر اساس آن دانشگاه­های موفق وناموفق از نظر انجام وظایف­شان رتبه ­بندی شوند.

رتبه ­بندی توسط گروه ارزیاب که شامل تعدادی استاد وتعدادی دانشجو بودند انجام می­گرفت. به تمامی دانشگاه­ها فرم­هایی برای دریافت اطلاعات ارسال گردید، و متعاقب آن باحضور تیم در دانشگاه مربوطه، مدیریت، اساتید ودانشجویان مصاحبه می شدند. تکمیل اطلاعات درخواستی یک الزام قانونی برای دانشگاه­ها بود. چنانچه دانشگاهی نسبت به تکمیل اطلاعات کوتاهی و یا امتناع می­ورزید، همچنان بر اساس اطلاعات دریافتی در زمره رتبه­ بندی قرار می­گرفت. ارزیابی انجام شده در چهار بخش عمده بود:

1.     شفافیت و پاسخگویی (مواردی همچون اعلام عمومی قوانین و مقررات، منابع مالی، رویه استخدام، نام و روزمه اعضاء هیأت علمی)

2.     صداقت علمی و اخلاق آکادمیک (مواردی همچون شیوه کشف تقلب علمی، نحوه برخورد، شیوه دریافت گزارش تقلب علمی و پژوهشی و ...)

3.     ارزیابی کیفیت و اعمال مدیریت (مواردی همچون ارزیابی استخدام های انجام شده، مصاحبه ها، آزمونها، ارتقاء، میزان استخدام فامیلی و  ...)

4.     ارزیابی مدیریت مالی (شفافیت مالی، دردسترس بودن اسناد و ترازمالی، دریافت و پرداخت افراد و ....)

ارزیابی در طی دو سال و هر سال یک بار برای تمامی دانشگاه­ها انجام گرفت. در این رتبه­بندی دانشگاه ها از صفر ستاره تا 5 ستاره دسته­ بندی شدند. جالب اینکه هیچ­یک از دانشگاهها رتبه 5 ستاره کسب ننمود، 14% دانشگاهها صفرستاره بودند، برای ایجاد انگیزه دانشگاه های برتر مشخص گردید و از طریق رسانه­ ها اعلام عمومی شد.

نتیجه ارزیابی تأثیر فوری بر شفاف ­سازی عملکرد دانشگاه ها داشت به طوری که پس از اجرای طرح، بیش از 25% دانشگاه­ها، هزینه ­های خود را به صورت آنلاین اعلام کردند. در سال دوم اجرا، قریب به یک سوم دانشگاه­ها ارتقاء رتبه داشتند. البته اجرای طرح مشکلاتی نیز داشت که نتیجه را قدری تحت­ الشعاع قرار می­داد.

/ 0 نظر / 76 بازدید